فصل اول
از وقتی یادمه ازش میترسیدم نمیدونم چرا اخه اون ترس نداشت اما یه جذبه ی خاصی توی وجودشه که باعث میشه بهش احترام بذارم.امروز صدای
دادش از جا پریدم که دیدم رفت تو ماشین و سریع از در باغ زد بیرون...خدا به خیر کنه.......معلوم نیشت چشه...تا حالا سر باباش داد نزده
بود....اسم من دریاست...18سالمه و امسال کنکور دارم.رشته ام تجربی و خیلی هم بهش علاقه دارم.توی یه باغ خیلی بزرگ که از پدر بابام به بابام و
عموم ارث رسیده زندگی میکنیم.دو تا خونه ی 500 متری ویلایی با کمی فاصله و یه باغ بزرگ پر از گل وگیاه این خونه رو شامل میشه.....من تک
دخترم و درواقع سوگلی خانواده.عموم فقط یه پسر داره به اسم سپهرو زن عموم هم قبل از اینکه به دنیا بیام فوت شده...درست وقتی که سپهر 5 سالش بود...در اثر سرطان خون...سپهر با مامان بابای من خیلی جوره و البته پدرش هم همه ی زندگیشه
نمیدونم امروز سرچی اینطور دعوا میکردن....ولی حتما مسأله ی جدیه که اینطور عصبی شده..
بگذریم...همه میگن اسمم به شخصیتم میاد......گاهیطوفانی گاهی آرام...اگه عصبانی بشم کسی نمیتونه جلومو بگیره.....به عشق اعتقاد ندارم اما دوست داشتن رو میتونم باور کنم...چشمام آبیه به رنگ دریا مادربزرگ مادریم روس بود ولی پدربزگم ایرانی بود.من خیلی شبیه مادربزگم هستم برعکس مادرم که شبیه باباش بود و چشم و ابرو مشکیه.....موهای صاف و قهوه ای روشن دارم و پوستی سفید به رنگ برف.....بینی متوسط و لب های کمی کوچک و صورتی درکل چهره ام بدک نیست...همه میگن خوشگلم....لاغرم ولی نه مثل اسکلت و قد متوسطی دارم......اتاقم هم یه اتاق تقریبا بزرگ به رنگ آبی پررنگ و وسایل
بنفش...لپ تاب و به کامپیوتر ترجیح میدم اما هر دو رو دارم.راستی یادم رفت بگم سپهر مهندسیه پزشکی داره(مامانم صدام کرد از اتاق رفتم
بیرون..)
-جانم مامانی
-عزیزم بیا عصرونه بخور بعد هم برو پای درست..
-باشه بابا فردا درس نداریم...شاید یه سر برم با ساحل بیرون....
-باید از بابات اجازه بگیری
همون موقع بابا اومد ولی چهرش کمی درهم بود
-سلام بابایی
-سلام عزیزم خوبی
-مرسی ولی انگار شما زیاد خوب نیستین
-نه منم خوبم عزیزم
بعد از کمی حرف زدن رفت تا دوش بگیره منم رفتم توی اتاق تا به ساحل بزنگم داشتم فکر میکردم موضوع چیه که بابا هم بهم ریخته, صدای بابا می
اومد که میگفت:
-رزا(مامانم رو میگفت) این بچه عاشقه,چشماش کور شده این عشق ممنوعه
مامانم-باید واقعیتشو بهش بگیم سارا دختر خوبیه نمیشه روی اون عیب گذاشت که........
-نه سارا مثل مامانش یه فرشته ست....
-اما سپهر هم گناهی نداره.......خورد میشه بچه ام....
-کامران(عموم)راضی نمیشه واقعیتو بگه میگه مترسم بلایی سرشون بیاد..
-بألاخره که چی؟؟
-نمیدونم
یعنی چی.....سارا...سپهر...سپهر عاشق سارا شده؟....با اون غرورش...؟البته سارا یه فرشته است.سپهر حق داره...اما چرا عشقممنوع؟مگه چه مشکلی هست؟باید از این موضوع سر در بیارم...!!

ادامه مطلببب